Eyverjar

Menntun og færni einstaklinga ákvarðar að miklu leyti getu samfélagsins til að takast á við ný verkefni og bregðast við breytingum vegna utanaðkomandi aðstæðna. Hvorugt er sjálfgefið, menntun þarf að sækja og færni verður til með vinnu. Til þess að einstaklingurinn geti menntað sig og öðlast færni þarf samfélagið að skapa honum aðstöðu og tækifæri til þess að sækja sér menntun og öðlast færni. 

 

Möguleikum til háskólanáms á landsbyggðinni hefur fjölgað mikið á undanförnum árum. Ástæðan er fyrst og fremst hröð þróun í kennslutækni en kannski ekki síður innkoma nýrra framsýnna háskóla sem voru tilbúnir að taka upp þessa tækni og nýta hana til að miðla náminu út fyrir höfuðborgina og þéttbýlustu kjarna landsins. Í Vestmannaeyjum hefur Viska, fræðslu og símenntunarmiðstöð, í samstarfi við Þekkingarsetur Vestmannaeyja það hlutverk að miðla háskólanámi til Eyjamanna og hafa fjölmargir nýtt tækifærið og útskrifast með háskólagráðu frá hinum ýmsu háskólum.

 

Við hjá sjálfstæðisflokkum viljum tryggja aðgengi Eyjamanna að því háskólanámi sem í boði er sem fjarnám eða blandað nám. Blandað nám felur í raun í sér mismunandi aðferðir til að miðla kennsluefninu. Notast er m.a. við staðarlotur þar sem nemendur og kennarar hittast, stuðst er við námsumsjónarkerfi á vefnum og kennsla fer fram í gegnum fjarkennslubúnað eða sem hefðbundið fjarnám. 

 

 Við viljum tryggja Eyjamönnum aðgengi að háskólanámi til framtíðar með því að stórefla aðstöðu Þekkingarseturs Vestmannaeyja og þeirra stofnanna sem þar starfa. Önnur hæð Fiskiðjunar sem er í eigu Vestmannaeyjabæjar hentar starfsemi Þekkingarsetursins mjög vel og uppfyllir rýmisþörf þess til framtíðar. Öll starfsemi Þekkingarsetursins færi yfir í Fiskiðjuna með tilheyrandi rannsóknaraðstöðu, fyrirlestrarsölum, lesstofum, nemenda aðstöðu og skrifstofum. Húsnæðið er á mjög góðum stað í bænum og hægt er að tengja það beint við Shæheima sem á að reisa við hlið Fiskiðjunnar að Tangargötu 12.

 

Með þessari leið verður hægt að bjóða upp á fyrsta flokks aðstöðu fyrir blandað háskólanám við innlenda og jafnvel erlenda háskóla. Aðstaðan mun ekki síður nýtast fyrir fullorðinsfræðslu og starfsmenntun og hægt verður að bjóða nemendum upp á vinnu og lesaðstöðu sem er ekki í boði fyrir fjarnemendur í dag. 

 

Við viljum að aðstaðan til háskólamenntunar í Eyjum verði fyrsta flokks því aðeins þannig munu Eyjamenn hafa sömu tækifæri til menntunar og aðrir landsmenn.

Kjósum x-D - fyrir aukin tækifæri til menntunar

 

Páll Marvin Jónsson

Frambjóðandi Sjálfstæðisflokksins

25. May. 2010 kl.13:39

Þegar ég lauk háskólanámi veltum við því fyrir okkur hjónin hvert við ættum að flytja. Við vorum ákveðin í því að búa ekki áfram á höfuðborgarsvæðinu. Á þessum tíma kom varla út blað í Eyjum eða fréttir frá Vestmannaeyjum í landsmiðlunum öðruvísi en að um neikvæða umfjöllun væri að ræða. Pólitískar deilur voru áberandi, erfiður rekstur bæjarins, alvarleg skuldastaða og þjónustuskerðingar. Vestmannaeyjar voru efstar á óskalistanum en vegna þessara slæmu strauma þorðum við ekki að veðja á Eyjarnar til langframa. Þetta var á þeim tíma þegar menn töluðu um Eyjarnar sem sumarhúsabyggð og að setja þyrfti rofa á bryggjuna við Herjólf svo síðasti íbúinn gæti slökkt ljósið áður en hann færi. Óralangt virðist síðan þá. Við leigðum okkur húsnæði og reiknuðum með að búa hér tímabundið í fáein ár. Þegar til Eyja var komið og við fundum á eigin skinni alla þá kosti sem mannlíf í Eyjum hefur og tækifæri í atvinnulífinu gjörbreyttist afstaða okkar. Við ákváðum að leggja okkar af mörkum til þess að lagfæra ímyndunarvanda Vestmannaeyja og láta þann draum rætast, að búa í Eyjum. Á innan við hálfu ári höfðum við keypt okkur hús og ákveðið að búa hér til framtíðar.   

 

17. May. 2010 kl.12:59
Meira

„Sameiginlegir hagsmunir sjómanna og útgerðarmanna hafa sennilega aldrei verið jafn rækilega undirstrikaðir og nú þegar sjávarútvegurinn stendur frammi fyrir þeirri ógn sem stafar af þeirri áætlun stjórnvalda að hefja fyrningu aflaheimilda í haust. Þessar hugmyndir koma til með að bitna á sjómönnum, sem hafa valið sér þennan starfsvettvang til framtíðar, launum þeirra og þar með afkomu fjölskyldna þeirra.

 

Sjómenn sem starfa hjá íslenskum útgerðum eru í flestum tilfellum búnir að starfa lengi hjá sömu útgerð og hafa þar með tekið þátt í veiðum til margra ára innan sömu útgerðar. Í sumum tilfellum hafa sjómenn og útgerðir í sameiningu tekið þátt í að afla þess kvóta sem er oftast vistaður á því skipi, sem viðkomandi sjómaður starfar á, þó möguleiki sé á hagræðingu innan útgerðar.

 

Tökum sjálfan mig sem dæmi. Ég hef starfað á sama skipinu, Jóni Kjartanssyni SU 111 hjá Eskju hf., með nánast sama mannskap í 21 ár. Við tókum þátt í frumkvöðlastarfi á veiðum á norsk-íslenskri síld, kolmunna og nú makríl. Oft hefur þetta verið gert við erfiðar aðstæður og verið stíft sótt til að afla okkur veiðireynslu. Ef við hefðum ekki sótt í kolmunnann t.d. vestur af Írlandi ættum við lítinn kvóta í dag. Það gleymist oft í þessu samhengi að veiðireynsla okkar er um leið veiðireynsla Íslands. Á það reynir í milliríkjasamningum um skiptingu veiðiheimilda úr deilistofnum sem flakka um allan sjó.

27. Jan. 2010 kl.11:15
Meira

Allt frá því frumvarp ríkisstjórnarinnar um ríkisábyrgð vegna Icesave kom fyrst inn í þingið í sumar höfum við Sjálfstæðismenn haldið því fram að samningarnir sem ríkisstjórnin gerði séu ekki ásættanlegir og að leita beri samninga að nýju. Af þeim sökum fluttu þingmenn Sjálfstæðisflokksins frávísunartillögu sem fól í sér að málinu yrði vísað að nýju til ríkisstjórnarinnar. Sú tillaga var felld á Alþingi þann 30. desember sl. Þá flutti Pétur H. Blöndal þingmaður Sjálfstæðisflokksins þá tillögu að málið færi í þjóðaratkvæðagreiðslu og þar sem frávísunartillagan hafði þá þegar verið felld samþykkti ég þá tillögu ásamt öllum þingmönnum stjórnarandstöðunar og nokkrum þingmönnum Vinstri grænna. Tillagan var felld og frumvarpið um ríkisábyrgð vegna Icesave var samþykkt sem lög frá Alþingi með atkvæðum þingmanna ríkisstjórnarflokkana. Að kvöldi 30. desember sl. var því málinu lokið og baráttan fyrir viðunandi lausn Icesavemálsins töpuð að því er mér virtist.

 

Ákvörðun forseta Íslands um að undirrita ekki lögin um ríkisábyrgðina og vísa málinu til þjóðarinnar opnaði málið allt saman upp á nýtt. Augljóst er að málstaður okkar Íslendinga á mun meiri hljómgrunn á erlendum vettvangi nú en haustið 2008 enda gerólíkar aðstæður þá og nú. Undirbúningur þjóðaratkvæðagreiðslu er hafinn en miklu máli skiptir hvernig við ætlum að nota tímann fram að atkvæðagreiðslunni.

 

Ég tel mikilvægt að þau tækifæri sem felast í hinni nýju stöðu verði nýtt. Mörg þung orð hafa verið látin falla í þeim umræðum sem fram hafa farið í Icesavemálinu á vettvangi stjórnmálanna en við sem störfum á þeim vettvangi verðum að hafa þann pólitíska þroska til að bera að geta farið yfir málið að nýju. Samstaða er sterkasta vopnið í þeirri baráttu sem framundan er og ég ber þá von í brjósti að okkur beri gæfa til að beita því vopni þjóðinni allri til heilla.

 

Unnur Brá Konráðsdóttir

 

13. Jan. 2010 kl.10:29
Meira

Eitt af stóru málunum eftir hrun bankanna fyrir rúmu ári og efnahagskreppuna sem kom í kjölfarið var hvernig ætti að taka á skuldavanda heimilanna. Gríðarlegur fjöldi fólks hefur lent í þeirri stöðu að á sama tíma og afborganirnar þyngjast með hverjum mánaðarmótunum, þá standa launin nánast í stað, atvinnuleysi er mikið og nánast er útilokað að selja eignir í dag.

 

Svört staða
Í sumum tilfellum er staðan orðin ansi svört. Myntkörfulánin hafa í mörgum tilfellum tvöfaldast sem gerir það að verkum að þau er nánast vonlaust að greiða. Allar forsendur og viðmið fuku út í veður og vind og fólk situr eftir með vandamálin. Þeir sem hafa enga möguleika á að borga sjá vanskilin hrannast upp og innheimtubréfin staflast upp í póstinum. Það grátlega er að í yfirgnæfandi meirihluta tilfella er um að ræða fólk sem á sér enga ósk heitari en að geta greitt af sínum skuldum og staðið í skilum en getur það einfaldlega ekki. Þrátt fyrir að á móti blási og ástandið er ótrúlega erfitt þá er eftirtektarvert hve margir halda tryggð við þá skoðun að standa beri í skilum ef einhver kostur er. Tilraunir til að koma á „greiðsluverkfalli“ eða uppátæki manna um að rífa húsin sín niður með gröfu hafa ekki náð hylli.
 

15. Des. 2009 kl.08:32
Meira

NÚ ERU Íslendingar búnir að senda til Brussel tæplega 9.000 blaðsíður af svörum við 2.500 spurningum Evrópusambandsins vegna umsóknar okkar um aðild að ESB. Og á næsta ári ætlum við samkvæmt fjárlagafrumvarpinu að eyða 250 milljónum króna til að ræða málin á grundvelli þessara spurninga og svara. Gott og vel. Það má færa ákveðin pólitísk rök fyrir því að úr því sem komið er sé best að láta málið renna sitt skeið til enda í þessum farvegi.

Það hefði samt verið miklu fljótlegra, skynsamlegra og ódýrara að senda bara eina spurningu og biðja um bara eitt svar, sem hvorttveggja hefði komist fyrir á einni blaðsíðu. Og hlutverkunum hefði verið snúið við: spurningin hefði komið frá Reykjavík og svarið frá Brussel.

 

Spurningin er einföld: Er Evrópusambandið reiðubúið að tryggja Íslendingum varanleg yfirráð yfir fiskveiðilögsögu sinni og endanlega stjórn fiskveiða innan hennar?

27. Nov. 2009 kl.20:19
Meira

Mig langar til að skrifa um nokkur atriði sem eru mér ofarlega í huga. Fyrst ber að nefna upptökumannvirki sem bær og höfn ætla að láta byggja, eða endurgera það mannvirki sem fyrir stendur og er ónothæft. Ég hef reynt eftir fremsta megni að verða mér út um upplýsingar um þetta tiltekna mannvirki, t.d. hvað verður hægt að lyfta þungu skipi, hversu stóru og hversu breiðu? Það sem ég les í blöðum og á eyjasíðum segir að leið 2 verði farin, það segir mér harla lítið. Ég vil fá að vita hvort að eyjamenn geti sjálfir þjónustað væntanlega Bakkaferju. Það verður að segjast að hér er um öryggismál að ræða, væntanleg sigling milli lands og eyja kemur til með að styttast og ferðir aukast, gera má ráð fyrir að álag ferjunnar verði mörgum prósentum meiri en nú er. Hvernig ætlum við að bregðast við því þegar kemur að viðhaldi. Ég vona svo sannarlega að leið 2 geri ráð fyrir þessu.
 

 Hver er okkar hagur af því að hafa stórt upptökumannvirki? Sjálfur hef ég unnið í einu af stærri upptökumannvirkjum uppi á landi og þar er alltaf nóg að gera, hvers vegna? Þekking, reynsla og fagmennska. 
 

 Menntaþátturinn er líka hlutur sem ber að hafa í huga. Framhaldsskólinn okkar er ágætlega tækjum búinn á verknámsdeild, en því miður eru ekki margir sem eru að læra þær iðngreinar sem tengjast hvað mest skipaiðnaði og þjónustu við skip. Það sem ég hræðist hvað mest er að þessari verknámsdeild verði lokað og að verkþekkingin sem og iðnin lognist útaf. En ég er jákvæður og vona að leið 2 bjargi málunum.

 

Stundum hef ég hugsað um það hvar við eyjamenn værum staddir ef við hefðum skipadokk, samskonar og er á Akureyri eða í Hafnarfirði. Ég væri alveg til í að sjá skipadokk á stærð við þær sem eru uppi á landi, kannski stærri, staðsetta í sárinu þar sem afgangurinn af lyftunni húkir nú. Það væri örugglega hægt að stækka ramman í austur og norður og staðsetja skipadokk í þessu stæði, ég get ekki annað séð en að kunnáttan sé til staðar í að sprengja og fjarlægja klappir og annað ef svo ber undir. Ég tel að þarna verði menn ekki í neinum vandræðum við að athafna sig og koma svona skipadokk fyrir. En hvað veit ég, stálskipasmiðurinn, kannski er leið 2 besti kosturinn!

24. Nov. 2009 kl.00:33
Meira

Við setningu Alþingis er hefð að þingmenn gangi fylktu liði til messu í Dómkirkjunni.  Sú hefð hefur valdið talsverðu fjaðrafoki að undanförnu hjá ákveðnum hópi fólks sem ekki gat hugsað sér að taka þátt í athöfninni.
 
Frá því Þorgeir Ljósvetningagoði lagðist undir feld og kvað upp úr með að allir Íslendingar skyldu taka kristna trú, hafa ein lög og einn sið, þá hafa tengsl ríkis og kirkju verið sterk. Að náttúruöflunum sjálfum frátöldum má vel draga þá ályktun að enginn einn þáttur hafi átt meiri þátt í  að móta íslenskt samfélag en kristin trú. Því er eðlilegt að þess sjáist stað í þeim hefðum sem skapast hafa í kringum helstu hátíðarstundir þjóðarinnar, þar á meðal setningu löggjafarþingsins.
 
Það er ekkert hættulegt við það að mæta í messu stöku sinnum, jafnvel í söfnuði sem maður tilheyrir ekki sjálfur. Það er hollt fyrir sál, hjarta og dómgreind nýkjörinna þingmanna að eiga kyrrláta stund í sameiningu þvert á flokka áður en þingstörfin hefjast með þeim skoðanaágreiningi sem þar skapast. Athöfnin snýst einmitt ekki um sannfæringu þingmanna eða sérhagsmuni heldur virðingu Alþingis og undirstrikar þá staðreynd að þingmenn eru í raun allir saman í einu liði sem hefur það markmið að vinna að þjóðarhag.

18. May. 2009 kl.17:12
Meira

Á laugardaginn fara fram mikilvægustu kosningar í lýðveldissögunni. Þá verður kosið um hvaða leiðir verða farnar í endurreisn Íslands og valið eftir hvaða leiðum verður farið til að stýra okkur út úr kreppunni. Mín skoðun er sú að stefna okkar Sjálfstæðismanna getur komið okkur út úr kreppunni en leiðir vinstri flokkanna felast í því að reyna að kenna okkur að lifa með kreppunni. Íslendingar munu aldrei og vilja ekki læra að lifa með kreppu!

22. Apr. 2009 kl.23:03
Meira

20. Apr. 2009 kl.22:17
Meira

31. Mar. 2009 kl.12:40
Meira

-

 

 

13. Mar. 2009 kl.00:31
Meira